Op de Binnenweg (de Nieuwe)

Publié sur 0 reacties 2 minuten leestijd 17 x bekeken
insert_ad_code_here

Het leek zo’n eenvoudige vraag bij de bakker: “Verkopen jullie volkoren gistbrood?”. Bij de Surinaamse afhaal was het ondertussen ook gezellig.

Eén volkoren, gist graag

Al die fijne nieuwe bakkerijen aan de Nieuwe Binnenweg hebben één ding gemeen: een sterke voorliefde voor zuurdesem in plaats van gist. Omdat onze broodbakkert tijdelijk dicht is besloten we – wellicht tegen beter weten in – ons licht op te steken bij één van die hippe zaken aldaar.

Aldus geschiedde:

Ik: “Verkopen jullie ook volkoren gistbrood?”
Verkoopster: “We hebben een paar gistbroden, eens kijken… Ja, deze hier, die is met zaden.”

Ik: “Maar is het volkoren? Zaad zegt niks, het gaat om het meel”
Verkoopster keek me vragend aan.

Ik legde de lat wat lager: “Is het buin brood of wit brood?”
Verkoopster, licht geërgerd: “Ja euh… het is zuurdesem en 10% gist.”

Haar collega deed ook een poging, eveneens zonder ook maar een beetje in de buurt van een antwoord te komen. Ik weigerde de lat nog lager te leggen en droop af. Zonder brood.

De groeten aan je euh… die vriend

Het kleine stukje Nieuwe Binnenweg tussen de ‘s-Gravendijkwal en de Claes de Vrieselaan telt maar liefst vier Surinaamse eettentjes, elk met hun eigen specialiteit op basis van culturele achtergrond. Een Chinees-Surinaamse, een Javaans-Surinaamse, één met Antilliaanse specialiteiten en een Hindoestaans-Surinaamse. Of is het Surinaams-Hindoestaans?

In ieder geval, daar moest ik wezen, want ze hebben er tempeh en ander lekkers vegetarisch. Nu is tempeh van oorsprong Indonesisch, maar de dame bij de Javaans-Surinaamse eettent biechtte me – na ettelijke eerdere bestellingen – op dat er trassi in de pindasaus zat. En trassi, da kannie, althans niet voor de vegetariër. 

De Hindoestaans-Surinaamse zaak wordt tegenwoordig uitgebaat door twee aantrekkelijke, allervriendelijkste jongens. Ik vermoed zo het één en ander. Is dat relevant? Ik denk het wel.

Ik zat te wachten op mijn philowrie, de met tempeh en kousenband gevulde bara en een bakje daal, toen een mooie rastaman in gifgroene broek, koptelefoon op met luide stem een broodje kip-kerrie bestelde.  Meteen na hem kwam iemand binnen waarvan ik pas bij de bestelling vaststelde dat het een meisje was. Hoe mooi kan genderqueer zijn dacht ik nog. Ze liep met haar bestelling weg toen die van de mooie rastaman klaar was. Die wenste de leuke jongen een fijne avond en zei toen…

De groeten aan je euh… die euh… vriend.

Ik nam mijn bestelling aan, keek de mooie jongen in de ogen en zei: “Doe de groeten aan je euh.. die vriend van je.”

Hij lachte aanstekelijk. We begrepen elkaar.

 

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties geplaatst.