CPN+

Gepubliceerd op 2 reacties 3 minuten leestijd 138 x bekeken

Vandaag van half negen ‘s morgens tot een uur of zes onder de pannen geweest bij dag één van de jaarvergadering van CPN+

The Cambodian People living with HIV/AIDS Network, CPN+ dus, hield vandaag de eerste dag van drie dagen jaarvergadering van de leden. Ik was bijtijds op mijn fiets gesprongen en even wat couleur locale: op verschillende plaatsen was het al vroeg druk met Chinese muziek en bij mij in de straat stonden Chinese acteurs zich in de autospiegel te schminken voor een Nieuwjaarsoptreden.

Zelf moest ik een aardig eindje fietsen bijna naar het einde van de Boulevard Monivong waar de jaarvergadering in Hotel Phnom Penh plaatsvond. Het duurt drie dagen omdat er veel te bespreken valt, maar ook omdat men hier zoals overal waar men een bestuurder een microfoon onder de neus houdt die persoon interessant en breedsprakig wordt. Maar een andere reden is dat Cambodja een tikkie groter (meer dan 4 x) is dan Nederland, en het vervoer hier minder efficiënt is.

Maar eigenlijk, zo kwam ik gaandeweg tot de ontdekking, verschilde het niet zo heel veel van wat ik van Nederland kende van dit soort gelegenheden. Op wat details na dan.

Zo begonnen we met het volkslied, dat dan wel door niemand meegezongen werd en een heel erg korte minuut stilte voor Sihanouk (hij was nog niet helemaal weg).

Maar daarna ging alles redelijk voorspelbaar. Veel was uiteraard al voorgekookt, en dat is maar goed ook, anders zou het drie weken duren. Een enkeling stelde een vraag vanuit de zaal, maar dat liep niet uit de hand. Nee, daar zorgde sommige bestuurders zelf wel voor met ellenlange betogen over hoe te stemmen.

Voor mij was het leuk dat ik wat kon netwerken. Ik zat tussen twee VN-medewerkers in. Een Finse en een Nepalese. Met beiden heb ik aardig wat gewisseld, waaronder onze e-mailadressen, wie weet waar dat nog goed voor is. Weetje: in Nepal hebben ze nadat het koningshuis van de troon is gestoten één van de modernste grondwetten. Zo zijn niet alleen gelijke rechten voor seksuele minderheden in de grondwet verankerd, maar bestaat er nu voor iedereen de keus aan te geven of men man, vrouw of transgender is. Er is daar geschiedenis geschreven.

Maar nog leuker vond ik de contacten met de mensen. De hele zaal zat vol met ‘positivo’s’. Maar meer nog: er liepen wat mensen rond die ik al wat langer wilde spreken en dat is gelukt. Wat weer opviel was hoe vlot sommige heren lichamelijk werden (waar anderen bijzaten). Maar ik denk voortaan maar ‘vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan’. In de goede zin van het woord uiteraard. Het is de leuke kant van het cultuurverschil.

Ronduit ontroerend was het optreden van Leaksmey, de transgendervrouw die ik vorige week al ontmoette. Ze is kandidaat voor het bestuur van CPN+ en ze verdedigde haar kandidatuur met verve. Had ik niet verwacht, ze ziet er zo kwetsbaar uit, maar ze deed het voortreffelijk. Er werd wat gegiebeld in de zaal, de verwachting is dat ze niet door de leden gekozen wordt in het bestuur. Maar er is een quotum afgesproken. Om te beginnen moet de helft van het bestuur uit vrouwen bestaan. Dat wordt geen probleem want van de 9 kandidaten waren er 2 man, 6 vrouw en één transgender.

Er moet ook minstens één vertegenwoordiger van de MSM en transgenders in het bestuur zitten. Wordt er geen verkozen, dan krijgt iemand een uitnodiging om bestuurslid te worden. Er is achter de schermen nog flink wat druk uitgeoefend om Leaksmey überhaupt op de groslijst te krijgen, maar nu is dan eindelijk iemand naar buiten getreden.

Morgen is dag twee. Er zijn meer foto’s, maar ik wacht nog op antwoord of ik ze mag publiceren. Ik heb geen idee hoe open de mensen zijn en of ze gevaar lopen als ik ze op Flickr als seropositief uit. Ze staan er al wel, alleen nog niet zichtbaar voor iedereen.

Ik ga weer naar bed, met leuke herinneringen. Onder andere over die spontaan lachende long hair waarvan ik morgen de foto hoop te mogen tonen. En in de hoop dat ik morgen ook een aantal seropositieve MSM en transgenders te spreken krijg over ene plan dat ik voor die doelgroep gevraagd ben te schrijven.

Er zitten nog meer verhalen in mijn hoofd, maar ik moet nu bijtanken voor morgen.

CPN+CPN+

Reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Commentaires