Ten halve gekeerd

Gepubliceerd op 0 reacties2minuten leestijd132 x bekeken


Eén van de uitspraken die ik me goed herinner uit de periode in de Bossche gemeenteraad is ‘beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’. Een mooi gezegde. En het gaat zeker op voor onze oud-premier en oud-commissaris der koningin Dries van Agt. Stond Nederland, ook onder zijn leiding, vierkant achter Israel, nu is hij een prominent criticus van het beleid van Israel jegens het Palestijnse volk.

Via het weblog van Anja Meulenbelt kwam ik op de nieuwe webstek van Dries van Agt. Een mooie plek met veel achtergrondinformatie over het Israelisch/Palestijns conflict. Hier een stukje van zijn laatste column, die ook in de Volkskrant is gepubliceerd:

Onvoorwaardelijke steun aan Israël was in Nederland een kwart eeuw lang vanzelfsprekend, memoreert Verhagen. Daarna stak er enige kritiek op. Maar, verzekert hij dan, die heeft ‘niet afgedaan aan de bijzondere band tussen onze landen, die tot op de dag van vandaag voortduurt’. Nu maakt de minister het zelfs tot zijn doelstelling het imago van Israël op te vijzelen!

En de Palestijnen? Voor hen heeft hij ook een doelstelling: ‘capaciteitsopbouw in brede zin’. Opkomen voor de rechten van dit vertrapte volk? Nee, dat niet.

Cher Maxime, uw nota spreekt respect uit voor de verdedigers van mensenrechten, waar ook ter wereld. Ik vraag u zich dienovereenkomstig te gedragen en dus gevolg te geven aan de oproep van Israëlische mensenrechtenorganisaties als B’Tselem en groeperingen in Nederland als Een Ander Joods Geluid. Zij stellen de wandaden aan de kaak die Israël in de bezette Palestijnse gebieden bedrijft. Waarom blijft onze regering doof voor deze stemmen van het geweten? Waarom blijft u zich gedragen als ware u de tweede ambassadeur van Israël in Nederland?

Zolang u niet tot inkeer komt, blijft uw boodschap: mensenrechten gelden altijd en voor iedereen. Behalve voor Palestijnen.

Het weblog van Anja Meulenbelt is trouwens een aanrader. Zij schrijft veel over dit onderwerp.

Geloof

Gepubliceerd op 0 reacties1minuten leestijd198 x bekeken

Nog even over het geloof. Vandaag schenkt de Volkskrant aandacht aan het afscheid van kardinaal Simonis en trekt heel andere conclusies dan onze commissaris der koningin. De kop luidt: ‘Kil afscheid kardinaal Simonis‘. En verder heet het ‘Alleen de laatste brokstukken van katholiek Nederland gaven zaterdag acte de présence.’

Ik heb zelf ooit nog eens gedemonstreerd tegen de kardinaal. Ik was nog jong, net uit de kast en de kardinaal had voor de KRO-radio gesteld dat katholieke huiseigenaren homo’s mochten weigeren als huurder. Het COC deed hem een proces aan, wat de homobelangenclub verloor. Maar er werd dus ook voor het bisschopelijk paleis gedemonstreerd. In het donker, met fakkels en spandoeken.

Hieronder nog wat citaten uit het artikel, dat je hier in zijn geheel kunt lezen.

De katholieke gevestigde orde is in de jaren dat Simonis de scepter zwaaide marginaal geworden. Er waren zaterdag nog twee katholieke ex-premiers (Lubbers en Van Agt), maar heel weinig notabelen uit wat er over is van het katholieke bedrijfsleven of van katholieke organisaties. De katholieke bewindslieden op Buitenlandse Zaken, Economische Zaken en Verkeer en Waterstaat waren er niet.

Tijdens een eucharistieviering in de St. Catharinakathedraal die eerder op de dag werd gehouden, erkende Simonis zelf dat de kerk honderdduizenden gelovigen is kwijtgeraakt. ‘De secularisering die ik van meet af aan als een ‘ontgoddelijking’ heb ervaren, is als een vloedgolf over ons heen gekomen. Die constatering klinkt somber, maar is mijn inziens eerlijk en realistisch.’

Liegen als de beste

Gepubliceerd op 1 reactie4minuten leestijd183 x bekeken


Het was voor de weldenkende mens al duidelijk dat er iets niet klopte in Irak, maar nu blijkt onze broeder Balkenende niet vies van een leugen met politiek gewin als doel. Het is in zijn ogen studeerkamerwijsheid dat je zo eerlijk moet zijn om te leren van je fouten. Oud-minister Bot vond de invasie van Irak achteraf onverstandig, maar om de PvdA niet in de kaart te spelen moest hij zijn woorden publiekelijk terugnemen. Of redresseren, zoals Balkenende het zei. Weer wat geleerd.

In NRC Handelsblad doet de voormalig minister van Buitenlandse Zaken zijn verhaal. Was hij eerlijk of gewoon een beetje naïef? Ik geloof in de goedheid van de mens, zo ook deze mens. Wellicht was hij naïef, maar in elk geval had hij een oergevoel wat menig politicus ontbeert: eerlijk willen zijn. Dit zei hij in NRC Handelsblad:

„Met het mes op de keel werd ik gedongen dat terug te nemen”, zegt Bot over zijn omstreden uitspraak („waar ik nog steeds achter sta”) dat „de vraag gesteld kan worden of de invasie van Irak verstandig was”. Het kabinet-Balkenende II, waar Bot nog geen deel van uitmaakte, gaf in 2003 politieke steun aan de invasie van Irak onder leiding van de VS.

Bot werd op zijn uitlating aangesproken door premier Balkenende. „De premier was gewoon boos. Hij zei: je zal dit moeten redresseren, er zit niks anders op”, aldus de oud-bewindsman. „Ik zei: maar het is toch zo dat je als politicus zo eerlijk moet zijn dat je wil leren van de vergissingen die je hebt gemaakt?” Daarop had Balkenende gezegd, aldus Bot, „dat dat misschien in de studeerkamer allemaal wel waar was, maar dat de PvdA, die toen in de oppositie zat, er helemaal niet op uit was om lessen te trekken”.

„Hij zei: ‘De PvdA wil maar één ding en dat is rotzooi maken tegen het kabinet. En dat kan ik niet hebben, met alle economische hervormingsplannen die ik wil doorvoeren’. En daarin moest ik hem gelijk geven: dat was van groter belang voor Nederland.” Bot noemt de episode „vernederend, heel onplezierig”.

Wat een zelfvertrouwen heeft Balkenende. Dat door een eerlijke ontboezeming van een minister, de PvdA in staat zou zijn om zijn economische plannetjes te dwarsbomen. NOS Teletekst meldt nog (maar ook daar sta ik niet meer van te kijken): “De PvdA ziet in de opmerkingen van Bot geen aanleiding alsnog aan te dringen op eenonderzoek naar het Irak-beleid.” Het hele artikel is hier te lezen, op nrc.nl.

Over de oorlog in Afghanistan word ik steeds somberder. Ook daar gaat het de verkeerde kant op, en ook daar steekt onze regering haar kop in het zand. We zullen doorgaan! Wat er ook gebeurt, welke signalen er ook komen, we blijven volhouden (liegen?) dat onze jongens en meiden daar goede werken verrichten. Deze week een documentaire gezien bij de KRO, Profiel: ‘Dominee Uruzgan’. Legerpredikant Wilco van Wakeren vertelt wat er werkelijk gebeurt in Uruzgan en wat er omgaat in onze mensen daar. Dat er echt geen opbouwwerkzaamheden plaatsvinden en hoe onze militairen in contacten met familie daarmee geconfronteerd worden. Het thuisfront krijgt hier namelijk van onze regering steeds te horen dat er wel degelijk aan opbouw wordt gedaan. Balkenende cs. zit blijkbaar niet om één leugen verlegen.

Wat ik vooral heel confronterend vond was het besef wat tot me doordrong hoe jóng die jongens en meiden eigenlijk zijn die wij de oorlog inhebben gestuurd. In één woord afschuwelijk. Voor wie het niet heeft gezien, hier kan je de uitzending nog bekijken. Deze week organiseerde de linkse oppositie hoorzittingen in de Tweede Kamer waar ook kritische geluiden te horen waren. Wat blijkt? De aanwezigheid van de NAVO-troepenmacht trekt juist Talibanstrijders aan en maakt het de hulpverleners alleen maar moeilijker, zo niet onmogelijk, hun werk te doen.

Op sp.nl staat een uitgebreid verslag met een audiofragment van de hoorzitting.

Wie de petitie van onder andere GroenLinks en SP wil tekenen, kan hier de actiekrant lezen, en hier tekenen.

Wat ik zo vreemd vind aan het gdrag van onze minister-president, en dan zijn we weer bij het geloof en christelijke waarden, dat hij meteen klaar stond om in Indonesië voor een groep kritische studenten te verklaren dat hij tegen de openstelling van het huwelijk voor homostellen zou hebben gestemd (tegen zijn christelijke principes), maar dat liegen over iets als pervers als oorlog geen principiële problemen oplevert. Bestaat er niet zoiets in zijn heilig boek als een lijstje van geboden? Het zijn er 10, en nummer 8 is:
Gij zult geen valse getuigenis afleggen. Over nummer 5 zwijgen we dan maar: Gij zult niet doden. Selectief geloven leek me niets voor Balkenende, hij wordt toch als tamelijk orthodox-christelijk gezien. Of zou hij van zijn katholieke partijbroeders en -zusters geleerd hebben dat een beetje marchanderen met principes soms wel handig is?

Ik hang geen geloof aan, en dit zo lezende, bedenk ik me ook dat het soms wel fijn is als er rekkelijken zijn binnen de groep gelovigen. Anders zou er nooit iets veranderen ten aanzien van bijvoorbeeld homoseksualiteit. Er wringt wel iets. Ik kan christelijke politici moeilijk aanspreken op hun geloof als ze iets doen wat me niet bevalt (en tegen hun geloofsvoorschriften ingaat) en tegelijk van ze verlangen dat ze over andere zaken maar heenstappen. Moeilijk. Ik houd het er maar bij dat het mij niet bevalt dat er gelogen wordt door onze hoogste gezagsdragers. Hoe ze het verantwoorden voor hun opperwezen is hun zaak.

Deel

Ongelovige Thomas

Gepubliceerd op 1 reactie3minuten leestijd125 x bekeken

De Commissaris van de Koningin (CdK), Hanja Maij-Weggen, houdt momenteel een weekboek bij op haar overigens vrij lege weblog. Het weekboek schrijft ze om ons ervan te overtuigen dat er nog best ruimte is voor een extra nevenfunctie. Het weekboek van vorige week meldt het afscheid van de bisschop van Breda. De CdK komt daar tot een merkwaardige conclusie:

De hartelijkheid waarmee afscheid wordt genomen van bisschop Muskens en de warmte waarmee de nieuwe bisschop Van den Hende wordt binnengehaald, laat zien dat de kerk nog een belangrijke plaats inneemt in ons Brabant.

Kerkdiensten woon ik alleen bij als het om een begrafenisdienst gaat. Maar zelfs dan valt het me al jaren op hoe dun het koor, dat vaak uit niet meer dan enkele oudere parochianen bestaat, nog klinkt. Mijn eigen moeder zingt in een kerkkoor in Oss, omdat ze zo van zingen houdt, niet omdat ze zo trouw is aan de RK-kerk.

Bisschop Muskens draag ik een warm hart toe. Niet omdat het een kerkdienaar is, maar vanwege zijn wereldbeeld en menselijke uitstraling. Hij was waarschijnlijk de laatste Nederlandse bisschop die hardop pleitte voor het toestaan van condooms in de strijd tegen hiv/aids.

Nee, ik geloof echt niet dat ‘de kerk’ nog zo’n belangrijke plaats inneemt in ons Brabant. En het hartelijke afscheid van de heer Muskens zegt ook niets over de plaats van de kerk in onze provincie. Wat lezen we de laatste tijd over de kerk in de provincie?

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Vul de zoekterm ‘pastoor’ of ‘parochie’ in op de webstek van het Brabants Dagblad en pagina’s met artikelen over ruzie’s in Brabantse parochie’s komen voorbij. Ik hoef er weinig aan toe te voegen, de kerk doet zichzelf wel de das om in ‘ons Brabant’.

Wat opvalt is dat het volk dat de kerk nog bezoekt het vaak niet meer pikt dat Rome conservatieve priesters blijft benoemen. Ze zoeken hun eigen weg wel. En dan ontstaan er mooie initiatieven, waar ik als ongelovige Thomas nog wel warme gevoelens van krijg. Mijn tenen krommen in elk geval niet bij een afscheidsdienst in de San Salvatorkerk in Orthen. Maar daar komt naast af en toe een bijbel, ook wel eens een koran of  een boedhistisch boek op het altaar.

Maar ik begon dit blog met mevrouw Maij-Weggen. Hoe zou het komen dat zo’n vreemd wereldbeeld blijft hangen? Hoe ver gaan we met de scheiding van kerk en staat? Ik kan me voorstellen dat een werkbezoek aan een religieuze instelling geen kwaad kan. Maar moet een vertegenwoordiger van onze overheid zich laten zien bij het afscheid van een bisschop? Ik weet het niet.

Ik merk wel dat ik weer lekker op dreef raak als het om de kerk gaat. Maar goed, die vervloekte kerk heeft ook veel gedaan om het ons soort mensen moeilijk te maken. Als homo tel je er niet mee en kerkelijk georiënteerde partijen ontlenen aan hun heilige geschriften het recht om hele bevolkingsgroepen uit te sluiten van gelijke behandeling. Zelfs in Nederland. En de aidsepidemie ten spijt, blijft de kerk van Rome voorbehoedsmiddelen ten strengste af keuren. En de andere geloven zijn wat mij betreft geen haar beter. Ik verwijs gemakshalve maar even naar de commotie rond de kunstfoto’s die het Haags Gemeentemuseum niet durfde te tonen uit angst voor lange moslimtenen.

Lezer/es, vergeef mijn tijdelijke oprisping van ongenuanceerdheid. Ik moest het weer even kwijt, bij deze.

Deel

‘s-Hertogenbosch

Gepubliceerd op 0 reacties1minuten leestijd118 x bekeken

Het wapen van 's-Hertogenbosch.
Vandaag gaan we samen met 12 (oud-) buurtjes van het Vinkelse platteland een dagje Den Bosch doen. Zelf heb ik al vele malen een rondleiding door of onder de stad meegemaakt, maar altijd hoor je wel weer wat nieuws. Het mooist blijft toch de rondvaart onder de stad door, over de Binnendieze. Dit keer wordt het een rondleiding met gids. Maar eerst komen ze bij ons thuis Bossche Bollen (in het Bosch’ natuurlijk gewoon ‘sjekelade bollen’) eten. Dat wordt nog krap, maar vooruit. Dan de wandeling en tot slot met zijn veertienen eten. Een mooie afsluiting van drie jaar platteland.